Η έννοια της ζωής

- και όλη αυτή η τζαζ…

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Αυτό είναι η πραγματική βαριά ουσία. Είστε θα ανάγκη ένα φλιτζάνι του καφέ ή κάτι ισχυρότερο εάν πρόκειται να φτάσετε στο τέλος αυτής της ογκώδους θέσης. Είναι μια προσπάθεια να εξηγηθεί η ερμηνεία μου ζωής, πνευματικότητας και Θεού.

Λένε ότι οι περισσότερες τρυφερές ηλικίες της ζωής σας εμφανίζονται πριν από την ηλικία πέντε. Και, καμία αμφιβολία, αυτό δεν ήταν η οικογένεια και θρησκευτική να στηρίξει εγώ έλαβε έπειτα εκείνο το πριόνι εγώ μέσω του δράματος Cheryl. Αλλά ακριβώς μερικοί μήνες πριν από αυτόν, ο παλαιότερος αδελφός μου, Neville, ηλικίας εικοσιτέσσερα είχαν πεθάνει σε ένα να κάνουν σκι νερού ατύχημα.

Έχοντας ακριβώς δύο μήνες για να δεχτώ την απώλεια αδελφού μου, εκμεταλλεύθηκα την ευκαιρία να μοιραστώ τους τελευταίους μήνες Cheryl, να απορρίψω την εφηβική ψευτοπαλλικαριά και να ζήσω η πραγματικότητα των συναισθημάτων μου. Είχα χάσει ακριβώς την ευκαιρία να είμαι τόσο κοντά στον αδελφό μου όσο να είμαι και δεν ήταν έτοιμη να συμβεί πάλι.

Αυτό που ακολούθησε ήταν κάθε κομμάτι τόσο διαμορφωτικό για την ενήλικη ζωή μου όπως τα πρώτα πέντε έτη ήταν για τη νεολαία μου.

Στη συνέπεια εκείνης της τραγωδίας μονομαχίας, πέρασα ένα μόνο έτος προσπαθώντας να το αντιμετωπίσω όλα. Δεν μπορείτε να καταλάβετε γιατί αυτό πρέπει να είναι, η θρησκευτική πίστη σας προκαλείται, ρωτάτε την έννοια του Θεού και αναρωτιέστε γιατί είμαστε εδώ κατά πρώτο λόγο. Θυμάμαι λίγα ή τίποτα εκείνης της περιόδου αλλά το βγήκα από με μια ιδεοληψία για να βρώ ότι μερικές απαντήσεις σε αυτοί γερνούν τις παλαιές ερωτήσεις.

Δεν θα μπορούσα να δεχτώ ότι όλοι αυτοί οι ο Neville και Cheryl ήταν θα μπορούσαν απλά να διαλύσουν. Οι ψυχές τους - η ουσία τους - το πνεύμα τους έπρεπε να είναι κάπου. Ξέρω ότι κατοικεί σε με και, καμία αμφιβολία, στις άμεσες οικογένειές τους στο ελάχιστο. Αλλά, όταν πάμε, τα πνεύματά τους θα φύγουν δεδομένου ότι εκείνοι που ακολουθούν δεν θα έχουν αγγιχτεί ποτέ από τους… εκεί πρέπει να είναι περισσότερο από αυτό! Η ερώτηση παρέμεινε, πού το πνεύμα/η ψυχή πηγαίνει έπειτα;

Η πρώτη ερώτηση, «κάνει το Θεό υπάρχει» ήταν αυτονόητη σε ένα λογικό μυαλό. Είτε υπάρχει ένας Θεός ή δεν υπάρχει. Εάν δεν υπάρχει, θέματα τίποτα άλλο και δεν θα ανακαλύψουμε ποτέ. Η ανάγκη να υποβληθεί η ερώτηση είναι σε το η απάντηση ότι πρέπει να υπάρξει ένας Θεός. Το συναισθηματικό ταξίδι της απώλειας των αγαπημένων αυτών είναι το κλειδί στην επιθυμία να ξέρει. Έως ότου παίρνουμε εκείνο το ταξίδι, δεν σκέφτομαι ότι μπορούμε να εκτιμήσουμε την έννοια της ύπαρξης. Παίρνοντας εκείνο το ταξίδι, δεν ξέρω πώς να αρνηθώ την ύπαρξη του Θεού. Επομένως το πνεύμα εκείνοι ενώπιον μας πρέπει να επιστρέψει στην πηγή ζωής.

Αλλά τι γίνεται με τον ουρανό και την κόλαση; Η θρησκευτική πίστη μου ήταν βεβαίως εν λόγω. Η ύπαρξη Christened και η αύξηση στην καθολική θρησκεία και η εκπαίδευση από τους χριστιανικούς αδελφούς κάτω από βασιλεύουν του παπά Pius ΧΙΙ, βρέθηκα σε σύγκρουση με την εκκλησία σε πολλά ζητήματα από ειλικρινή την παράλογη στην τελευταία υποκρισία. Παραδείγματος χάριν, η εκκλησία επιμένει ότι ο Θεός μου έδωσε τη ελεύθερη θέληση αλλά η ίδια η εκκλησία καθορίζει τους κανόνες που πρέπει να υπακούσω. Ο Αρχιεπίσκοπος Mannix κατεύθυνε, μέσω pulpit, το οποίο οι Καθολικοί πρέπει να ψηφίσουν για και βγάζει ότι το διάταγμα εκκλησιών σχετικά με το φύλο που είναι για το αποκλειστικό σκοπό της προκατασκευής δεν ακούστηκε από εκείνους που μας δίδαξαν.

Δεν δέχτηκα ποτέ την έννοια της οργανωμένης θρησκείας. Πώς μπορέστε έτσι μπορεί faiths να υποστηρίξει ότι είναι η μόνη πορεία στο Θεό; Έχοντας αναφέρει αυτά, τα παιδιά μου ήταν Christened και εκπαίδευσαν στο καθολικό σύστημα για να τους δοθούν τα χριστιανικά πρότυπα που με έφεραν επιτυχώς στην ενηλικίωση. Για να απαντήσω σε αυτήν την ερώτηση, χρειάστηκα περισσότερες πληροφορίες και θα έπρεπε να σκάψω πολύ βαθύτερο.

Έτσι, άρχισα την αναζήτηση για να βρώ «το σκοπό της ζωής». Εάν υπάρχει ένας τέτοιος σκοπός, πρέπει να ισχύσει εξίσου σε κάθε τελευταίο πρόσωπο - οι πλούσιοι και οι φτωχοί, καταπιεσμένη και ο καταπιεστής, στους ανθρώπους όλων των faiths και τους μη-οπαδούς επίσης - και σε με επίσης. Μπορεί να με είχε πάρει σαράντα έτη αλλά βρήκα έναν τέτοιο κοινό παρονομαστή και αυτός άνοιξε την πόρτα στον προσδιορισμό του Θεού μου.

Γεννιόμαστε σε αυτόν τον κόσμο με μια καθαρή πλάκα και μαθαίνουμε από την ανατροφή μας. Η φρόνηση των ηλικιών έχει ολοκληρώσει ότι πρέπει να διδάξουμε το κράτος δικαίου, της ηθικής και της θρησκείας. Αυτά τα πράγματα δεν είναι έμφυτα στο makeup μας. Χωρίς τους, προοριζόμαστε σε μια ζωή των κακών και βασικών ενστίκτων.

Μαθαίνουμε τις έννοιες γονέων μας νόμου, ηθικής και θρησκείας και καθώς μεγαλώνουμε, εξετάζουμε τις πεποιθήσεις τους και διαμορφώνουμε το σύνολο προτύπων μας που μεταφέρουμε έπειτα προς τα παιδιά μας.

Υπάρχει ένα παλαιό ρητό, «το μήλο δεν πέφτει ποτέ μακριά από το δέντρο» και χρησιμοποιείται για να δώσει έμφαση στις ομοιότητες μεταξύ των ενεργειών των οικογενειακών μελών των διαφορετικών γενεών, ιδιαίτερα όταν πηγαίνουν άσχημα τα πράγματα για τις. Η Βίβλος αναφέρεται επίσης στις αμαρτίες του πατέρα που έχουν επιπτώσεις στις επόμενες γενεές. Η σύνδεση μεταξύ των γενεών είναι το κλειδί.

Πόσο συχνά σας κάνει εν λόγω ή κάτι που υπενθύμισε σε σας τους γονείς σας. Καλά, καθώς γερνάτε, παίρνει χειρότερα μέχρι, μια ημέρα, κοιτάζετε στον καθρέφτη και λέτε «γειά σου τον μπαμπά/mum». Τελικά συνειδητοποιείτε ότι είστε μια επέκταση της ύπαρξής τους και ο ρόλος ψυχής σας σας είναι να τεντώσετε το φάκελό τους και να δοκιμάσετε την ύπαρξή σας.

Η πλήρης δύναμη αυτής της ιδέας χτύπησε το σπίτι μερικά έτη πριν όταν ο γιος μου, κατόπιν στις μέσες δεκαετίες του '30 του, και είχα μια βαθιά και σημαντική συνομιλία. Παρατήρησε, «ξέρετε τον μπαμπά, ο παλαιότερος εσείς παίρνει, περισσότερο σκέφτεστε όπως με». Αυτός με τρόμαξε!

Πρότεινα στο Δαβίδ ότι ίσως ο τρόπος που σκέφτεται να επηρεαστεί κοντά στις ιδέες και τον οικογενειακό πολιτισμό που τον είχαν παγιοποιήσει. Ενώ μπορεί εκείνες τις έννοιες πολύ μακριά όπου ήμαστε προετοιμασμένοι να πάμε, η αλήθεια είναι ότι όσο παλαιότερος ο γιος μου γίνεται, περισσότερο είναι σε θέση να επεκτείνει τα εμπόδια της καταγωγής του για να δημιουργήσει την ύπαρξή του.

Αυτός είναι ο μόνος κοινός παρονομαστής που έχω βρεί πάντα που ισχύω «… εξίσου σε κάθε τελευταίο πρόσωπο - οι πλούσιοι και οι φτωχοί, καταπιεσμένη και ο καταπιεστής, στους ανθρώπους όλων των faiths και τους μη-οπαδούς επίσης - και σε με επίσης.»

Από το εκείνο το καταλήγω στο συμπέρασμα ότι είμαστε εδώ σε μια αναζήτηση μιας μεγαλύτερης αλήθειας από οι γονείς μας θα μπορούσαν να βρούν. Είμαστε εδώ ως σπουδαστές ενός Θεού που δεν είναι παντοδύναμος αλλά, στην πραγματικότητα μια ανάπτυξη όντας. Η ελεύθερη θέληση και και η θέλησή μου ενός παντοδύναμου Θεού δεν μπορούν να συνυπάρξουν εκτός αν είμαι μέρος εκείνου του Θεού. Επομένως, η εργασία της ζωής μου είναι να βιωθεί τι είμαι σε θέση και παίρνω εκείνη την γνώση πίσω στην πηγή.

Εξετάστε τις τελευταίες γενεές της οικογένειας Naylor.

Ο πρώτος ξέρουμε ότι είναι μιας οικογένειας των παιδιών που στέλνονται στις αποικίες της Αμερικής, του Καναδά, της Νέας Ζηλανδίας και της Αυστραλίας περίπου 1850. Δεν υπήρξε κανένας γονέας για οποιαδήποτε από αυτά τα παιδιά. Δεν ξέρουμε τι συνέβη σε τους ή τις ζωές ότι αυτά τα παιδιά δημιούργησαν. Τι ξέρουμε είναι εκείνο το Samual begat Πάτρικ που begat Ray που begat Greg.

Επίσης ξέρουμε ότι η νέα σύζυγος του ελαφριού κτυπήματος σκοτώθηκε στις ύποπτες περιστάσεις και ότι ο Ray και οι αμφιθαλείς του μεγάλωσαν χωρίς μια μητέρα. Είναι οποιαδήποτε κατάπληξη που μεγάλωσα σε μια οικογένεια που επέλεξε να παραμείνει ότι ανεξάρτητος από το έχει επεκτείνει μόνο. Η συγκίνηση καταστάλθηκε εντελώς ή καταστάλθηκε και πήραμε μόνο να συναντήσουμε τις πολυμελείς οικογένειες στους γάμους και τις κηδείες.

Τώρα, ενώ έχουμε λίγη λεπτομέρεια εκείνων των γενεών μπορεί να δει ότι οι έννοιες «του μήλου δεν μειώνονται ποτέ μακριά από το δέντρο» και ότι «οι αμαρτίες του πατέρα…» μπορέστε να εφαρμοστείτε.

Αυτό δεν πετά οποιεσδήποτε συκοφαντίες στους γονείς μου. , Όπως όλους εκείνους που έχουν ακολουθήσει, είναι οι καλύτεροι γονείς που θα μπορούσαν να είναι και είμαι ευγνώμων για τα άκαμπτα πρότυπα ότι και η ευκαιρία να τελειωθεί η δευτεροβάθμια εκπαίδευση… μια πολυτέλεια που έκλεισαν μακριά και στη μητέρα μου και στον πατέρα μου.

Τι μπορώ να πω εσείς είναι πώς η γενεά μου τέντωσε το φάκελο της οικογένειας Naylor στην εκμάθηση να σπάζεται η φόρμα. Η ομοιότητα διαχωρισμών του Naylors ξέρω ότι ήταν η προθυμία τους στην υποχρέωση στο γάμο επιδιώκων έναν ισχυρότερο οικογενειακό δεσμό από οι προηγούμενες γενεές είχαν επιτύχει. Το Mum και ο μπαμπάς ήταν πρώτα daters, όπως ήταν ο Neville και Mary - Greg με Maureen, Stephen με το Joan, Lisa με Richard και Anthea με Andy. Ο Δαβίδ είναι η εξαίρεση που έρχεται σε αντίθεση με τον κανόνα. Αλλά αφ' ετέρου, αυτός είναι ο Δαβίδ. Είναι αυτός που είναι στην οικογένεια για να εξετάσει πραγματικά τα όρια - ή ίσως αρνείται να δεχτεί οποιαδήποτε όρια. Αυτή είναι επιλογή της ζωής του.

Ο μπαμπάς είχε μια κακή ανατροφή με τη μητέρα του που δολοφονείται όταν ήταν περίπου 10 χρονών, και με έναν μέσο εύψυχο πατέρα που άφησε τα παιδιά του για να ανατραφεί από την παλαιότερη αδελφή Lorna του μπαμπά. Ο μπαμπάς άφησε το σπίτι σε 14 για να ζήσει και να λειτουργήσει με μια οικογένεια των χασάπηδων Gully δέντρων φτερών. Πάντρεψε mum, και η υιοθέτηση της ηθικής και της θρησκείας της οικογένειάς της δημιούργησε την ταυτότητά του. Μας ανέθρεψε μέσα σε ένα άκαμπτο πλαίσιο που κάθε ένας προκαλέσαμε με τον τρόπο μας να δημιουργήσουμε τις ταυτότητές μας.

Ο Neville, ο μεγάλος αδερφός μου πάντρεψε την πρώτη φίλη του στην ηλικία 21. Mary ήταν από μια οικογένεια 12 παιδιών και Nev εκτίμησε την αποδοχή του σε μια τέτοια πολυμελή οικογένεια. Ο Neville και Mary είχαν δύο γιους, δεύτερος γεννημένος ο θνησιγενής. Ο Neville ήταν πιό αφοσιωμένος ο καθολικός στην οικογένεια και με είπε αυτός είχε επιτύχει την εργασία της ζωής του στη διάσωση μιας άλλης ψυχής - αυτός του θνησιγενούς γιου του Michael μετά από να βαφτίσει τον στην πίστη. Σύντομα κατόπιν, πέθανε σε ένα ατύχημα κωπηλασίας. Ήταν εικοσιτέσσερα χρονών.

Stephen, ο μικρότερος αδερφός μου, το είχε τόσο διαφορετικό στο Neville ή το Ι. Ήταν περίπου 13 πότε ο Neville πέθανε. Πίσω το 1960, δεν υπήρξε κανένα τέτοιο πράγμα όπως τις συμβουλευτικές υπηρεσίες. Αφέθηκε στους ίδιους πόρους του. Δεν είχε ακόμη και πρόσβαση σε με δεδομένου ότι είχα τους εφηβικούς φίλους μου και συμμετείχα στη ζωή Cheryl.

Στο ST Kevins, αργότερα διαπιστώσαμε ότι Stephen ήρθε σε επαφή με τη συμπεριφορά παρέκκλισης των χριστιανικών αδελφών. Προκάλεσε τόσο πολύ πρόβλημα που, παρά το mum που είναι ο Πρόεδρος του γυναικείου βοηθού του κολλεγίου, Stephen κλήθηκε να αφήσει. Ήταν μια μετατοπισμένη ψυχή. Δεδομένου ότι έγινε παλαιότερος και μας ένωσε στο κατάστημα χασάπηδων, άρχισε το Joan Hollis, η κόρη ένας από τους φίλους του μπαμπά.

Ο Joan ήταν ένα κορίτσι γεννημένο με ένα χείλι τρίχας και, τότε, ο μπαμπάς σκέφτηκε ότι ήταν αρκετά πρόσθετο ότι Stephen δεν άφησε ποτέ που παίρνει με τον τρόπο. Εντούτοις όταν η σχέση πήρε σοβαρή, ο μπαμπάς άνοιξε Stephen και δεν θα ενέκρινε του γάμου επειδή, «κανένα εγγόνι του ορυχείου δεν θα είναι spastic!». Αυτός κοίλανε τις διαθήκες του πατέρα και του γιου και η έκβαση ήταν καταδικασμένη. Ο μπαμπάς αρνήθηκε να παρευρεθεί Stephen στο γάμο. Υπενθυμίζω Stephen έτσι που συγχέεται νωρίτερα στην ερώτηση μου εάν πρέπει να πάρει δεσμευμένος ή να αγοράσει ένα αθλητικό αυτοκίνητο. Είπα σε τον για να αγοράσω το αθλητικό αυτοκίνητο. Δεν με άκουσε. Ο γάμος αναλύθηκε και τα δύο παιδιά, το Corey και το Simone ανατράφηκαν από τη μητέρα τους. Stephen πάντρεψε αργότερα Lola που είχε ήδη μια κόρη, Sarah, και ένας άλλος γιος Adam. Η πορεία της ζωής του ήταν λυπημένη και πέθανε του καρκίνου ηλικίας 42.

Και έπειτα υπάρχει η εμπειρία μου. Το 1965, πάντρεψα Maureen ένα έξι παιδιών μιας ιρλανδικής/καθολικής οικογένειας. Η οικογένεια Morrissey ήταν η αντίθεση της οικογένειας Naylor. Όπου η πολυμελής οικογένεια του Naylors ήταν μακρινή, η γενιά Morrissey ήταν στην καθημερινή επικοινωνία στο βαθμό ότι λίγα πείραξαν στο παγκόσμιο εξωτερικό η οικογένεια.

Αυτό αποδείχθηκε ένα ιδανικό περιβάλλον για να αναθρέψει τρία παιδιά μας που δίνουν τους την πρόσβαση σε μια ευρύτερη άποψη του ευρύτερου κόσμου μαζί με τις οικειότητες της οικογένειας που ούτε Maureen ούτε εγώ δεν είχε δοκιμάσει πάντα και οι βοήθειες εξηγούν την ποικιλομορφία στις φύσεις του Δαβίδ, Lisa και Anthea. Έχουν δημιουργήσει τρεις ευδιάκριτες πραγματικότητες ή κατευθύνσεις που θα τους εκθέσουν στην εμπειρία που δεν θα μπορούσα να φανταστώ ακόμα.

Από τη γενεά μου, μου έχει δοθεί η μέγιστη ευκαιρία να δοκιμάσω τη ζωή, να καθοριστώ και να ολοκληρώσω την εργασία της ζωής μου.

Και, τώρα, στο τελικό θέμα της ζωής… υπάρχει τίποτα πέρα από το θάνατο;

Όπως το θέμα ενός Θεού, η λογική απαιτεί να υπάρξει είτε κάτι πέρα από το θάνατο ή δεν υπάρχει. Ομοίως, εάν δεν υπάρχει, δεν θα ανακαλύψουμε ποτέ.

Φαίνεται ότι υπάρχουν τόσες έννοιες ότι υπάρχει όσοι είναι οι άνθρωποι για να υποβάλει την ερώτηση. Αυτοί κυμαίνονται από την ύπαρξη με τους αγαπημένους αυτούς, μέσω της αιώνιας ευδαιμονίας κατευθείαν ως τη μετενσάρκωση. Υπάρχει ένας συνεχώς αναπτυσσόμενος κόσμος των απογοητευμένων ψυχών ή θα μπορούσε να είναι ότι είναι όλες σωστές;

Εξετάστε την πρότασή μου ότι είμαι μέρος του Θεού μου και ότι είστε επίσης. Αυτό υποστηρίζεται από τα χριστιανικά faiths που δεσμεύουν την ψυχή ενός προσώπου για «να ζήσουν και να βασιλεψουν με το Θεό» στις νεκρώσιμες ακολουθίες. Εάν έχουμε τη δύναμη να βασιλεψουμε με το Θεό, κατόπιν έχουμε τη δύναμη να δημιουργήσουμε το μεμονωμένο «ουρανό μας». Σε εκείνο το πλαίσιο, οποιοσδήποτε προβλέπεται ως «η ζωή μετά από το θάνατο» θα είναι για σας.

Πιό πρώτος ανέφερα το πρόβλημα που είχα με όλες τις οργανωμένες θρησκείες και τις αξιώσεις τους. Εάν η πρότασή μου ισχύει ότι είμαστε ένα μέρος του Θεού που είναι, κατόπιν οι οπαδοί όλων εκείνων των θρησκειών πρέπει επίσης να είναι σωστοί.

Η αρχική εστίασή μου πέρα από το θάνατο είναι να μοιραστώ με το Θεό την προοδευτική εξέλιξη της πηγής όλης της δημιουργίας. Αυτός δεν αποκλείει ότι, σε κάποιο βαθμό, μπορώ επέλεξα να είμαι με εκείνους αγαπητός σε με επειδή, «να βασιλεψει με το Θεό» σημαίνει ότι θα έχω εκείνη την επιλογή.

Αυτή είναι η τελευταία άσκηση της ελεύθερης θέλησης που παραχωρείται επάνω σε με από το Θεό. Είμαι στην ειρήνη με το Θεό μου σε αυτά τα θέματα αυτή τη στιγμή.

P.S.
Εντούτοις, πρέπει ακόμα να προκαλέσω αυτές τις έννοιες και έχω αποφασίσει να αναζητήσω έναν θεολόγο για να μιλήσω με. Στο μεταξύ, είστε ευπρόσδεκτοι να εξετάσετε τις θεωρίες σας με την παραγωγή ενός σχολίου.